Selimin Günlüğü

YAPTIĞIM RESİMLER

2012-01-10T10:00:00.001+02:00

Çizim işini de ilerlettim bayağı.Artık çöp adamlara parmak ve saç da çiziyorum.Umarım bu resmimi beğenmişsinizdir.

2012-01-10T09:57:00.002+02:00

Akşamları eve gelince vaktimin çoğunu suluboya yaparak geçiriyorum.Her ne kadar etrafı pisletsem de anneannem ve annem katlanıyorlar.

BABAMIN ZİYARETİ

2011-12-14T11:44:00.000+02:00

Babam askerden 3 günlük izin kullanıp bizi ziyarete geldi. Annem babamın geleceğini bana söylememişti.Benim için büyük sürpriz oldu.Sabah yeni uyandığımda bir de baktım babam gelmiş.3 gün evimizde kaldık.Babamı ve oyuncaklarımı öyle özlemişimki babamla hasret giderdik.Oyuncaklarımla da saatlerce oynadım.

Yaptığım çizimler

2011-10-25T12:48:00.000+03:00

Annem resim çizmem için çok uğraşıyordu.En sonunda okulda aile resmimizi ve oyuncak mantarın resmini çizdim.Pek güzel olmadı ama neyse ilk çizimlerim nede olsa.

Nihal Teyzemle Remzi Eniştemin Ziyareti

2011-10-06T10:38:00.007+03:00

Geçen akşam Nihal teyzem ve Remzi eniştem beni ziyarete geldiler. Beni özlemişler, ayrıca bana tırın üstünde gemi olan bir oyuncak da almışlar.Onları görmek güzeldi ama keşke kocaananem de gelebilseydi.O yürüyemediği için Onu ziyaret etmem gerekli. Sürekli beni soruyormuş.Nihal teyzem ve Remzi eniştem biraz oturduktan sonra gittiler.Ben de tırla gemiyi vidalarını dedeme söktürterek birbirinden ayırdım. Leğenin içine su doldurup yüzdürdüm. İki gün sonrasında okulda oyuncak günüydü ve ikisini de okula götürdüm.

Havuz Keyfi

2011-09-19T12:09:00.004+03:00

Ayzalara gittiğimizde birlikte çok fazla oynamadık ama Hilal yengem oyalanmamız için küçük bir havuzu su ile doldurdu.İçinde bol bol oynadık.Benim gibi huysuz çocuklar için çok etkili oluyormuş gerçekten.Banyo yapmaktan nefret ederim ama bu havuzdan büyük keyif aldım doğrusu..

Babamla Buluşmam

2011-09-19T12:03:00.003+03:00

Askerde olan babamı evci çıkartmak için annem, Fatma halam ve dedelerimle Lüleburgaza gittik.Murat amcamlar oraya yakın olduğu için onlara da gittik.Bu da babam ve Ayza ile çekilmiş fotoğrafım.Babamla bol bol hasret giderdik.Onu görünce çok sevindim..Saçlarını kestirmiş ve zayıflamış gördüm babamı..Ne de olsa asker oldu artık, olacak o kadar..

Ayzalarla Köy Gezimiz

2011-09-06T15:01:00.004+03:00

Amcamlar Eskişehir'e geldiğinde dedemin köyünü merak ettiler, onlar köye gidince biz de gitmeye karar verdik.Ayza ve Ayla da köyü görmüş oldu. Ben bol bol toprakla inşaat yapıp oynadım, toprağı suladım..

Mustafa Can

2011-08-08T14:58:00.001+03:00

İnsanın annesi gibisi yok... Annemle akşamları çok güzel oyunlar oynuyoruz. Annemle oynadığım oyunlardan büyük keyif alıyorum. Geçenlerde bebekliğimi hatırladım ve kendimi annemin ayaklarında sallattım. Çok neşeli olduğumu gören babam hemen fotoğraf makinesini getirdi ve annemle benim bu mutlu anımızı kayıt altına aldı.

Annemle olduğu gibi, arkadaşlarımla oynarken de çok keyif alıyorum. Geçen hafta Mustafa Can annesiyle bize geldi. Mustafa Can, çok arkadaş canlısı bir arkadaştı. İlk başlarda kendisine alışmam biraz zor oldu ama sonrasında çok eğlenceli oyunlar oynadık. Fotoğrafımızı çekmek için yanyana gelmemizi istediler ama biz yanyana durmadık. Babam da dilimizi çıkartırken resimlerimizi ayrı ayrı çekip "Ben sonra birleştiririm bunları" dedi.

Mustafa Can'ın yanında yapmadığım şaklabanlık kalmadı... Uzun zamandır oynamadığım eski dostum kanguruyu bulup getirdim ve değişik pozlar verdim.

Kangurumu özlemişim...

Dedemin Köyü

2011-08-08T14:48:00.000+03:00

Dedem köye taşındı. Köyde güzel bir bahçe yaptı ve bir sürü sebze ekti. Köye dedemi ziyarete gitmeyi çok seviyorum. Dedem bahçeyi sularken ona yardım ediyorum. Dedem nereleri sulamam gerektiğini söylüyor, ben de suluyorum. Köyde toprakları yığarak kendimce bir inşaat bile yaptım. Köye her gidişimde yeni topraklar ve ağaç dalları ekleyerek inşaatımı büyütüyorum.

Sulanması gereken yerlere bazen ulaşamıyorum. Böyle durumlarda dedem beni kaldırıp çamurların veya sebzelerin üzerinden atlatıyor.

Sık sık köye gitmek istiyorum ama tatiller dışında babam beni köye götürmüyor. Keşke tatiller daha fazla olsa...

23 Nisan

2011-08-08T14:42:00.001+03:00

Bu sene ilk 23 Nisan törenime katıldım. Okul arkadaşlarımla birlikte, elimizdeki bayraklarla şarkılar söyledik, oyunlar oynadık. Şarkı söylemeyi pek sevmiyorum. Arkadaşlarım şarkı söylerken ben uslu uslu dikilmeyi tercih ettim.

23 Nisan gösterimiz bittikten sonra, okulda yapmış olduğumuz resimler sergilendi. Benim yaptığım resim, işte yukarıda gördüğünüz resim... Elimizi boyayıp öğretmenlerimizin yardımıyla kağıda bastırıyoruz. Sonuçta da yukarıdaki gibi resimler ortaya çıkıyor.

Sergi de bittikten sonra babamla hızlıca arabamıza gittik. Annemlerin gelmesini beklerken arabayı kurcaladım. Kornasına bastım, vitesiyle oynadım, koku sıktım, vs. Çok keyif aldım.

Eski Fotoğraflarım, Tıraş Oluşum ve Ellerim

2011-04-12T12:25:00.000+03:00

Bu resmim geçen seneden, yani 2010 yılından kalma.

Babam bu tür fotoğraflarımı çekmeyi çok seviyor. Daha önceden de bu şekilde çekilmiş fotoğraflarım vardı.

Babam, kâğıdın üzerine ellerimi koyup parmaklarımın etrafından kalemi dolaştırarak bu resmi çizdi. Yukarıda sağ elimin resmini görüyorsunuz.

Bu da sol elim... Kâğıtları yırttığım veya kestiğim için ben el atmadan babam bu resimlerin fotoğraflarını çekti.

Bunların benzerlerini okulda da yaptık. Yakında onları da koyarız buraya.

Tıraş olmaya çok meraklıyım. Yılmaz ve Abdürrahim dedemlere gittiğimde hep tıraş oluyorum.

Günde iki defa tıraş olduğum bile oluyor :)

Okul Günlerim

2011-04-12T11:48:00.000+03:00

Okula başladım ve bu da kayıtta istendiği için çektirdiğimiz vesikalık fotoğrafım.

Büyükler okuluma "kreş" diyor ama ben "okul" demeyi tercih ediyorum.

Yazdan Kışa Başımdan Geçenler

2010-12-07T15:30:00.002+02:00

Yaramazlık ve şımarıklık birbirinden farklıdır. Yaramazlık kötü; şımarıklık iyidir. Ben şımarığım, ama yaramaz değilim.

Babam gibi akrep burcundan olan Emir'in doğum günü kutlamalarında pasta yedik. Emir'den sonra mumlara ben de üfledim.

Emir ve Emir'in üst kat komşusu Sinem'le çok güzel oynadık. Oyunlarımızın büyük çoğunluğu birbirimize sarılmakla geçiyordu.

Sedat amca üçümüzü birden kucağına alarak güç ve sevgi gösterisinde bulundu. Şükrü amcanın ve babamın üstüne çullanarak da oyunlar oynadık ama o resimler Sedat amcanın fotoğraf makinesinde kaldı. Merak edenler babamın ve Sedat amcanın facebook sayfasından bakabilirler.

Emir'in doğum gününden önceki bir zamanda Murat amcamlar dedemlerle birlikte bize geldiler. Ayza ve Ayla ile çok güzel oyunlar oynadık.

O gece Ayza bizde kaldı. Ayza benim oyuncak sepetime girdi, babam da resmimizi çekti. Ayza ile hayalet oyunu oynadık. Ben hayalet oldum, salondaki sehpanın etrafında dolanarak Ayza benden kaçtı. Benden hızlı koştuğu için bir süre sonra o beni kovalıyor hale geldi. O akşam çok eğlendik. Ayzalar gittikten sonra, Ayza ile oynadığımız oyunları hatırlayıp Yılmaz dedeme sık sık anlattım.

Bu da fotoğraf makinesini elime alarak çektiğim ilk fotoğraf. Kompozisyonu iyi ayarlayamadığım için babamın kafasının üst tarafı fotoğrafta çıkmamış.

Abdürrahim dedem bana kuruyemiş verdi, ben de afiyetle yedim.

Bu resim ise çok daha önceleri çekilmiş bir resim. Fatma halam Ayza'yla benim yanaklarımızı sıktığı için onu cezalandırdık. İkimiz birden Fatma halamın kollarına vurduk.

Şelale Park

2010-08-19T17:44:00.000+03:00

Havaların şimdiki kadar sıcak olmadığı zamanlarda Şelale Park'a gitmiştik.

Erhan dayım ve Ayşegül yengemle de fotoğraf çektirdik.

Annem, babam, ben ve arkamızda Şelale Park'ın şelalesi.

Havva halamlar Eskişehir'e geldiklerinde, Merve ablanın şişirdiği sakız çok ilgimi çekti.

Bu da Sedat amcalarla pikniğe gittiğimizde çekilmiş bir resmim.

Hadi Parka Gidelim

2010-08-18T17:26:00.000+03:00

Evimizin yanındaki parkta annemle çekilmiş resmimiz.

Evde canım sıkıldıkça annemden beni parka götürmesini istiyorum. Parktaki spor aletlerinin hepsine sırayla biniyorum. Kaydıraktan kayıyorum. Ama salıncakta sallanmıyorum. Salıncakta sallanmak için biraz daha büyümem lazım.

Saçlarım Kesildi Böyle Oldum

2010-04-12T16:27:00.004+03:00

Sonunda işi ehline bıraktık ve saçımı kestirmek için berbere gittik. Berber amca saçlarımı makineyle değil, makasla aldı. Neredeyse bir aydır bu anı bekliyordum, saçlarım kesilirken çok mutlu oldum.

Yılmaz dedem saçlarımın kesilmesine ve ondan daha önemlisi saçlarım kesilirken hiç ağlamamış olmama çok sevindi, yeni imajımı görmek için hemen bize geldi.

Saçımın yeni halini Abdürrahim dedeme de gösterdik.

Bu da Abdürrahim dedemin kucağındayken verdiğim güzel bir poz.

Dedemin eli ve benim elim.

Minnilere bakaye!

2010-04-12T16:12:00.004+03:00

Bisikletleri çok seviyorum. Her gün en az iki defa "Minnilere bakaye" diyerek apartmanımızın bodrumundaki bisikletlere bakmaya inerim. Sadece bisikletlere bakmakla kalmaz, bodrumdaki depoları da gezerim.

Bu, Ege abinin bisikleti.

Bu da babamın bisikleti.

Bisiklet odasının yanında bir oda daha var, fakat o odada bisiklet yok, sandalyeler var. Bisiklet olmasa da bu odayı ziyaret etmeden edemem.

Bu da apartmanımızın su deposu. 1800 litre hacminde.

Geri dönüşüm atıklarımızı Gazi amca toplayıp arkamdaki poşetlere dolduruyor.

Üzerinde oturduğum bu bankı apartmanımıza Odunpazarı belediyesi hediye etmiş. Yazın dışarıda duruyor ama kışın bodruma alınıyor.

Bu da bize tahsis edilen depo kısmı. İçerisinde benim bisikletimi görüyorsunuz. Bu bisikleti bana Cihan amca hediye etmişti. Artık yaşım büyüdü ve havalar ısınıyor. Bundan sonra sık sık bu bisiklete bineceğim.

Uzun Saçlı Hallerim

2010-04-12T15:49:00.003+03:00

Saçlarım uzundu.
Uzayınca kıvrılıyordu.
Asiydi.
Ne yöne yatmak istese
o yöne yatardı.
Taranmayı severdi
ama
tarandığı zamanlarda
yine bildiğini okurdu.
Her ne kadar babam
ve anneannem
kısaltmış olsalar da bir miktar,
berberin makasının
özlemiyle yanıp tutuşurdu.

Sonunda babam ve annem beni berbere götürüp saçımı kestirdiler. Berberde çok uslu durdum. Berber amca ne dese yaptım. "Yukarı bak" dedi, yukarı baktım. "Başını eğ" dedi, başımı eğdim. Saçlarım kesilirken hiç ağlamadım. Saçlarımın kısaltılmasından büyük keyif aldım.

Berberde saçlarım kesilirken çekilmiş fotoğrafım yok ama saçımın uzun haliyle çekilmiş son fotoğraflarımı bu yazıda görebilirsiniz.

Bu zamanın oyuncakları da pek bir çıtkırıldım oluyor. Elime aldığım oyuncak elimde kalıyor. Eskiden öyle miymiş ya? Dededen toruna kalırmış oyuncaklar...

Fakat ben o eski oyuncakların da hakkından gelmeyi de başardım. Erhan, Nihat ve Murat dayılarımdan kalan 30-40 yıllık oyuncaklar bana geldiğinde sapasağlam iken şimdi kiminin kapısı kırıldı, kiminin tekerleği koptu. İtiraf etmeliyim ki, bana iyi dayandılar :)

Fatma halamda da sağlam oyuncak kalmadı... Evi biraz daha talan etsem bozulacak.. pardon.. oynayacak başka oyuncaklar bulabilir miyim acaba?

Babamın bilgisayarının tuşlarını çıkarmış tam kaybetmek üzereydim ki babam yetişip kurtardı. Şimdiki merakım DVD sürücüsü üzerine.. Acaba biraz da çekiştirsem parçalayabilir miyim? Hımm.. Üzerinde hareket eden bir mekanizma var ve çok hoşuma gidiyor... En iyisi bunu bozmak için biraz bekleyeyim.

Bulaşık Makinesinin Programı

2010-03-24T10:04:00.002+02:00

Üç ayı geçkin bir zamandır babam sayfama yeni bir resmimi koymamış. Annemin ısrarları üzerine geçen ay çekilmiş bu resmimi babam siteme koydu. Evin içinde koştururken durakladığım nadir anlardan biri.

Bulaşık makinesinin düğmesiyle oynamayı çok seviyorum. Önceleri düğmeyi 2 numaralı programa getirip makineyi çalıştırıyordum. 2 numaralı program uzun süren bir program olduğu için annem sadece durulama yapan 5 numaralı programı bana öğretti. Makineyi çalıştırmak istediğimde artık 5 numaralı programı kullanıyorum.

Bu sefer de annem bulaşık yıkayacağı zaman makineyi hep 2 numaralı programda çalıştırmak istiyor. Ben ısrarla 5'e getiriyorum ama annem bana kızıyor. Anne-babanın demediğini yapsan bir dert, dediğini yapsan başka bir dert...

O kadar uzamama rağmen babam benden hâlâ daha uzun... Babamın boyuna ulaşmak için kırk fırın ekmek yemem lazımmış... Bugünden başlayayım ekmek yemeye...

Su ve Sabun

2009-11-25T09:25:00.003+02:00

Geçende babamın telefonunu yere atarak pilini çıkardım ve sonra da bütün parçaları suya attım. Babam telefonu hemen aldı ama telefon açılmadı. Şimdi tamirde. Eğer tamir olmazsa, yukarıdaki resim, babamın cep telefonuyla çekilmiş son resimlerimden biri olarak kalacak.

Sabunla oynamayı çok seviyorum. Halamla dedeme gittiğimde sehpayı sabunlayarak yıkadım. Çok keyifliydi!

Bu da benim çirkin halim. Keyifli zamanlarımda bana hadi çirkin ol derseniz böyle yapıyorum. Alnımdaki çiziğe dikkat etmeyin, her çocukta olur o.

Salondaki koltuğa oturduğumda babam fotoğraf makinesini eline aldı. Ben de her zamanki gibi makineyi bana vermesi için elimi uzatarak bağırdım.

Saçlarım çok uzadı.. Bakalım annem saçlarımın kesilmesine ne zaman izin verecek...

Selimce Dili Sözlüğü

2009-11-24T17:24:00.015+02:00

Ben daha küçük bir bebek olduğum ve konuşmaya yeni başladığım için nesneleri tam telaffuz edemiyorum. Herşeye kendimce en uygun ismi veriyorum. Mesela büyüklerin saat dediği şeye ben ıyt diyorum.

Bu resimde üzerine bindiğim şeye minnii diyorum. Büyükler, bisiklete ve tekerleğe neden iki farklı isim vermişler, anlayamıyorum. Ben ikisine de minnii deyip geçiyorum. Sizce de bu daha kolay değil mi?

Selimce dilindeki diğer bazı kelimelerin büyüklerin dilindeki karşılıkları şöyle:

vu vu: su

bu: bu

düt: araba (veya her türlü taşıt)

amda: amca (veya orta yaşlı her adam)

yeye: dayı veya yenge

alâ: hala

ava: abla veya abi (yaşı bana yakın her çocuk)

annâne: anneanne (veya yaşlı her kadın)

dede: dede (veya yaşlı her adam)

anne veya anni: anne

baba: baba

appa: ayakkabı

pati: patik veya terlik

kadi: kalem

makka: makarna

del: gel

mama: Yenebilen her şey

mandi: mandalina veya mandal

düüda: kürdan

kööte: köfte

da: çay

lâkka: şapka

ayı: bildiğimiz ayı hayvanı veya sünger (ayı şeklinde süngerlerle banyo yaptığım için bütün süngerlerin ismi ayı oldu)

okta: oklava

hak: bak

dittibu: çıkar, götür, gitsin, uzaklaşsın (kökü: gitti bu. örnek: ayakkabımın çıkmasını istediğim zaman ayakkabımı tutup çıkarmaya çalışarak bütün gücümle dittibuuuu diye bağırıyorum)

otû: otur

bakaye: bakayım (mesela: anne gelmiş mi, gidip camdan bakayım)

attâ didiye: gezmeye gidiyoruz

attı: attım, attı, düştü, düşürdü (bilimum fiil çekimleri tek kelimeyle ifade edilebiliyor, Selimce dili ne kadar güzel ve kolay!)

nâttı: yattı

nândı: yandı

koktu: koktu

kötü koktu: kötü koktu (örnek: çorap)

kötü: kötü (örnek: tadını sevmediğim bir ilaç)

mum: mum

veedi (e harfleri kalın okunacak): verdi (bana hangi oyuncağı kimin hediye ettiğini unutmuyorum ve dede veedi, alâ veedi şeklinde hep söylüyorum)

yak: yak (büyükler salona girince salondaki iki lambadan neden sadece birini yakıp beni yakkk! yakkkk! diye bağırtırlar, anlamıyorum)

bittô veya bittio veya bitti: bitti (ilk öğrendiğim kelimelerden biridir)

mendi: mendil

kas (s harfi ş'ye yakın okunacak): kaş

kiipik: kirpik

böle: böyle

ütü: ütü

el: el

datal: çatal

ko: koy

oodu: oldu

öötü: örtü

nete: yüzük

dette: gözlük

doka: toka

moo: inek (özellikle sütaş sütlerin üzerinde olan)

bii: pil

gombi: kombi

battı: battı

kootuk: koltuk

bembe: pembe veya kırmızı

Şapkasız Çıkmam

2009-08-03T22:31:00.002+03:00

Tatilden dönüp Ankara'ya gitmeden önce dedem başında bir şapkayla çıkageldi.. Özlemiş beni.. Ben de onun şapkasını kendi başıma geçirdim. Benim de bir şapkam var ama o dedeme küçük gelir. Dedemin şapkası bana biraz büyük geldi ama fotoğraf çekilene kadar idare ettik işte...

Ankara Günlerim

2009-08-03T22:20:00.002+03:00

2 saat 45 dakika süren bir araba yolculuğundan sonra Ankara'ya dayımların evine vardık. Yolculuğun son 45 dakikasında canım çok sıkıldı. Dayımlara varınca kendimi bir koltuğa bırakıverdim.

Dayımla yengem beni uzun zamandır görmedikleri için hemen benimle resim çekilmek istediler. Ben de onları kırmadım.

Yaz okuluna katılmak için gelen ve yaz okulunda üçüncülük madalyası alan Nermin Nur abla beni çok sevdi. Ben de onu çok sevdim.

Nermin Nur abla benimle çok ilgilendi. Beraber bir dergi okuduk.

Ankara'ya gelmişken Gölbaşı'na gitmemek olmazdı. Gölbaşı'nda Nermin Nur abla, dayım ve babam yüksek bir kulenin tepesine çıktılar. İndiklerinde yanlarında bu Galatasaray topu vardı. Topu onlardan alıp oynadım. Sonra başkaları da oynayabilsinler veya sahibi gelip alsın diye topu oraya bıraktık.

Tatil Günlerim

2009-07-31T17:29:00.002+03:00

İki hafta önce tatile gittik. Annem yüzerken babamla ben sahil kenarındaki çimenliklerde dolaşıp oynadık.

Her zaman olduğu gibi bu sefer de babamın elindeki fotoğraf makinesini almaya çalıştım. Ne yazık ki tatil boyunca makineyi ele geçirmeyi başaramadım.

Annem yüzmekten, ben koşup oynamaktan yorulduğumuz için bir banka oturup biraz dinlendik. Yan taraftan gelen müzikle bir sağa bir sola sallandım.

Kaldığımız yerin önündeki oyun parkında çok tehlikeli oyuncaklar vardı, korktum onlardan. Bu ördek ise hoşuma gitti. Ben üzerinde otururken ördeği kimse sallamazsa çok keyifli oluyor.

Annemle babam sahil kenarında gezerken çekirdek çitlediler ama kabuklarını yere atmadılar. Kuruyemiş kabuklarının yere atılmamasını rica eden tabela çok hoşuma gitti. Bu da size benden bir çevrecilik dersi olsun :)

Yemek

2009-07-07T13:03:00.003+03:00

Artık kendim yemek yiyebiliyorum. Buna en çok annem sevindi.

Park, Kuşlar ve Kahvaltı

2009-06-16T20:10:00.003+03:00

Yaz geldiği için artık annemle birlikte parka çıkabiliyorum.

Parka gittiğim zamanlarda hiç durmadan yürüyorum. Kuşları gördüğüm zaman çok seviniyorum ve durup onları seyrediyorum.

Evimizin hemen yanında bir oyun parkı var. Beni bazen oraya götürüyorlar. Yalnız şimdilik salıncağa binmekten korkuyorum.

Bu da kahvaltıda babamın kucağına oturup fındık ezmesi yerken çekilmiş bir resmim. Ben büyüdüğümü düşünüp hep kendim yemek istiyorum ama annem bana hep kendisi yedirmek istiyor.

Cep Telefonları ve Temizlik

2009-03-04T14:32:00.003+02:00

- "Baba, şu fotoğraf makinesini bi versene yaa! Bak, sana nasıl bakıyorum..."

Baktım ki anneme babamdan bir hayır yok, elime bez alıp sehpayı silerek anneme yardım etmeye başladım. Temizliğe çok düşkünüm. Evin her yerini her gün siliyorum.

Babamın telefonundan müzik dinlerken annemin telefonundan internete girip Google'da arama yapmak üzereyken babam fotoğrafımı çekti. Bu fotoğraf, cep telefonunu sadece konuşmak için kullananlara ithaf olunur :)

Bu resmi ben uyurken annem çekmiş. Uyuyor olduğum için poz verememişim. Bir yerlerden dönerken arabada uyuyakalmış olmalıyım. Uyanmayayım diye montumu çıkarmadan yatırmışlar beni.

Bu da bizim sülalenin toplu fotoğrafı. En önde yerinde duramayıp ağlayan bebek benim.

Katı şeyleri yemeye alıştırmak için annem elime sürekli yiyecek bir şeyler tutuşturuyor. Bu resimde elimde marul var.

Bugüne kadar hep büyükler benim karnımı doyurdu.. Şimdi ise sıra bende.. Karnını doyurmak için ilk önce babamı seçtim. Çünkü onun karnı hep aç oluyor :)

- "Hey! Yukarıda havalar nasıl?"

Dayımın Düğünü

2009-01-15T11:19:00.003+02:00

Dayımın İstanbul'daki nikâhından sonra Eskişehir'de düğünü oldu. Fotoğrafçı amca en güzel fotoğraflarımdan birini çekti.

Düğünde hep dedemin kucağında oturup uyudum. Davullar zurnalar çalınırken bile dedemin rahat kucağında mışıl mışıl uyumaya devam ettim.

Dayımın Nikâhı

2009-01-15T11:07:00.003+02:00

Dayım 2008'in sonunda nişanlandı, 2009'un başında ise evlendi. Nikâh için İstanbul'a gittik. Nikâh salonunda gezerken İhsan dayım bu resmimi çekmiş.

Akşamleyin güzel bir yemek yedik. Yemek sırasında çoğunlukla uslu durdum.

Yemeğin sonlarına doğru yerimde duramaz olunca babam beni kucağına aldı. İhsan dayım da Nermin Nur abla ile resmimi çekti.

Sıhhi Tesisat

2009-01-15T10:58:00.002+02:00

Sıhhi tesisat işlerine merak saldım. Mutfaktaki lavabonun altını kurcalarken babam fotoğrafımı çekti. Fotoğraf makinesini görünce hemen çıkıp onunla da ilgilendim :)

Dayımın Nişanı

2008-12-02T23:31:00.003+02:00

Hafta sonunda dayımın nişanı için İstanbul'a gittik. Nişan salonundaki asansör en çok ilgimi çeken şey oldu. Ama boyum düğmelere yetişmediği için gönlümce kurcalayamadım.

Ailecek fotoğraf çektirdik.

Dayımın nişanında ben de oynadım. Şimdilik sadece anneannemin kucağında oynayabiliyorum.

Günlük Yaramazlıklarım

2008-10-19T22:49:00.004+03:00

Mutfaktaki dolapları hemen her gün karıştırıyorum. Geçenlerde benim oynayabileceğim türde plastik eşyaların olduğu dolaptaki herşeyi indirip güzel bir yaramazlık yapmıştım. Bir keresinde de yağ dolabından yağı alıp yere dökmüştüm ama annem fotoğrafını çekmeye fırsat bulamamış.

Çamaşır makinesinin düğmeleri çok hoşuma gidiyor. Hangi düğmeye dokunsam ses çıkıyor. Kırmızı kırmızı ışıklar da yanıyor hem... Çamaşır makinesinin içinde durduğu dolabın kapağını açmayı öğrendiğimden beri her gün gidip makineyi kurcalıyorum.

Kemer, Leğen, Tulum ve Tencere

2008-09-30T14:37:00.002+03:00

Bir sürü oyuncağım var ama kemerlerin benim için anlamı büyük.. Ne zaman bir kemer görsem hemen oynamaya çalışıyorum. Elime geçirdiğim kemerle evin her tarafını geziyorum.

Oyuncaklarım bu leğenin içinde duruyor. Ben de bazen oyuncaklarıma daha yakın olabilmek için leğenin içine giriyorum.

Soğuk kış günlerinde üşümeyeyim diye annem bana bu tulumu aldı. Tulumu giydiğim zaman çok komik oluyorum. Biraz da astronota benziyorum. Sadece başlığım eksik.

Akşama yemekte "Selim Bebek Haşlaması" var. Hem de taze taze :)

Sedat Amcalar'ın Ziyareti

2008-09-30T14:33:00.003+03:00

Ramazan'da Sedat amcalar bize iftara geldiler. Mustafa Emir abiyle oyunlar oynadık. Kimi zaman birbirimizin peşinden koştuk, kimi zaman oyuncaklarımızı paylaşamadık.. Ama güzel bir geceydi ve çok eğlendik.

O günden beri elime geçirdiğim herşeyi ağzıma götürüyorum. Islak mendil paketinin tadı çok güzel. Mutlaka denemelisiniz. :)

Ramazan'a Başlarken

2008-09-30T14:27:00.002+03:00

Koca Ramazan ayı geçti, siteme resim eklemedik. Bu gönderideki resimler, Ramazan başlamadan önce çekilmiş resimler.

Babamın elinden tutup evde yürüyüş yaparken...

Bu da babamın sırtında dolaşırken...

İlk Yürümelerim

2008-08-18T11:32:00.006+03:00

Birkaç gündür iki-üç adım atabiliyorum ama babam beni görüntülemeyi başaramadı.

Fakat doğum günü kutlamalarımın hemen ardından ilk yürümelerimi çekebildi.

Amacım, masanın üzerindeki topa ulaşmak...

Bir adım atayım bakalım.. ne de olsa en uzun yolculuklar bile küçük bir adımla başlar.

Sehpayı bırakırsam dengemi koruyabilecek miyim acaba?

Sehpayı bırakınca düşmedim.. ikinci adımımı atayım bakalım...

Bu adım biraz küçük oldu ama olsun.

Daha büyük bir adım atabilir miyim acaba?

Bu adım da küçük oldu.. çünkü dengeyi sağlamakta zorlanıyorum.

Bu sefer kocaman bir adım atmayı deneyeceğim.

Oluyor galiba.. şu adımın büyüklüğüne bir bakın!

Size göre küçük, ama bana göre büyük bir adımdı bu.

Aynısından bir tane daha atabilirsem topu yakalarım!

İşte kocaman bir adım daha geliyor...

Bu adım, öncekinden de büyük olacak galiba..

Büyük bir adım attık atmasına ama.. dengeyi sağlamak da iyice zorlaştı...

Hız kesmeden son bir adım daha atsam olacak gibi...

Hız kesmedim ama doğrultuyu iyi ayarlayamadığım için topa ulaşamadım. Annem yetişmese sandalyelere toslayacaktım.

Bir dahaki yürüme maceramı, dişlerimin kaşınmadığı bir zamanda yapsam daha iyi olacak sanırım.

İlk Doğum Günü Kutlamalarım

2008-08-18T11:10:00.004+03:00

12 ay ne kadar da çabuk geçti... Sonunda ilk yaşımı doldurdum. Aile içi bir kutlama tertipleyip kocaman bir pasta yaptırdık. Ama pastacılar babamın uyarılarına rağmen ismimi yanlışlıkla Selin olarak yazmışlar. Fatma halam düzelterek ancak bu hale getirebildi.

Allahtan okuma yazma bilmiyorum.. yoksa kıyameti koparırdım :)

Pastanın ortasına kocaman bir şaplak indirecektim ama babam beni tuttu. Pastayı yerken kimse tutmaz inşallah... Babam pastaya çok aç gözlü bir şekilde bakıyor.. hepsini yemese bari...

Misafirlerimize pastanın dışında bu lezzetli yiyeceklerden ikram ettik.

Sonunda Nihal teyzemle birlikte güzel bir fotoğrafımız oldu.

Evdeki kalabalık beni biraz ürküttü ama anneannemin kucağında ferahladım.

Her tarafından mutluluk akan bir dede-torun resmi...

Karınlarımızı doyurduktan sonra misafirlerimizle birlikte objektiflere poz verdik. Bu resimde büyük anneannem, babaannem ve Merve halam var.

Remzi dedemle Nihal teyzem, kucaklarına beni, yanlarına oğullarının ailelerini ve torunlarını alıp yukarıdaki ve aşağıdaki resimleri çektirdiler.

Elimdeki siyah oyuncağı merak ettiyseniz söyleyeyim: Fatma halamın video kamerasının mercek kapağı.

Dikkat Edilmesi Gereken Durumlar

2008-08-18T11:04:00.002+03:00

Eğer size bu kadar yakınsam ve bu şekilde bakıyorsam dikkatli olun; ya saçınızı çekerim, ya da gözlüğünüzü alırım.

Eğer beni koltuk altlarımdan tutup yürütüyorsanız, beni bırakmamaya dikkat edin; çünkü henüz iyi yürüyemiyorum.

Bana banyo yaptırdıysanız, suyu bırakmayacağımdan emin olun. Beni ağlatmadan sudan uzaklaştırmak istiyorsanız, yarısına kadar ılık su dolu bir kovayı hazır bulundurun. Çünkü kovadan çıkarken daha az ağlıyorum.

Günlük Oyunlarım

2008-08-18T10:32:00.002+03:00

Bu gönderide sizlere gün içerisinde nelerle uğraşıp nelerle oynadığımı anlatacağım.

Bütün gün sürekli evin içinde dolaşıyorum. Duraklarımdan biri salondaki gümüşlük.. ama cam kapağı açamıyorum.

Elektrik prizlerine parmaklarımı sokmaya çalıştığım için annemle babam tedbir aldılar.

Su biberonumu salondaki sehpanın üzerine pat pat vuruyorum.

Elimdeki oyuncağı anyaya vurmadığım zamanlarda aynadan hem kendime, hem babama bakıyorum.

Bilgisayar masasının altına girmesem, o gün bir eksiklik hissediyorum. Boyum iki santim daha uzasa masanın altına bu kadar kolay giremeyeceğim.

Annem ve Ben

2008-08-02T23:50:00.001+03:00

Sitemde annemle birlikte resmimizin çok az olduğunu fark edince hemen poz verip bu resmi çektik. Güzel olmuş mu?

Amcam ve Kuzenlerim

2008-07-22T21:25:00.002+03:00

Mama sandalyesinin üzerinde oturmayı hiç sevmiyorum ama kenarına tutunarak emniyet kemeriyle oynamayı çok seviyorum.

Annem, ne zaman ne yediğimi, ne zaman uyuyup ne zaman uyandığımı uzun zamandır not ediyor. Bugünküleri bakayım doğru yazmış mı...

İtalya rüyasından uyanıp memleketine dönüş yapan amcamla sonunda tanışabildik. Resimdeki komik adam amcam, karizmatik bebek ise benim.

Amcamın 20 aylık kızı Ayza ve 20 günlük bebeği Ayla Umay ile de tanıştık. Ayla kardeş gününün çoğunu uyuyarak geçirirken, Ayza abla büyüyüp büyük bir iş kadını olmuş. Bütün gün telefonla konuşup duruyor :)

Uçuk, Emzik ve Termos

2008-07-01T15:26:00.003+03:00

Kuzenim Ayza'nın yukarıdaki resme benzer bir resmi vardı. Blogumdaki ilk yazılardan birine koymuştuk o resmi. Babam da uzun zamandır öyle bir resmimiz olmasını istiyordu. Sonunda babamın bu dileğini gerçekleştirebildik. Babamın ağzının kenarındaki uçuklar, korkusundan değil, diş doktoruna gitmiş olmasından kaynaklanıyor. Aklınıza yanlış şeyler gelmesin :)

Şu elimde görmüş olduğunuz emzik, her derde deva bir emziktir... Ağlayan bebekleri susturur; dişleri kaşınan bebeklerin dişlerini kaşır; uyumaya çalışan bebeklerin uyumasını kolaylaştırır... Her eve, her bebeğe lazım! Sizde yoksa eğer, en kısa zamanda bir tane edinmelisiniz.

Soldaki benim, sağdaki de termosum. Karıştırmayın sakın :)

Dişlerim Çıkıyor

2008-07-01T15:20:00.003+03:00

10 aylık olmama yakın dişlerim kabarmaya başladı ve kısa zaman sonra dişlerim beyaz beyaz görünmeye başladı. Fakat annem ve babam, dişlerimi net gösteren bir fotoğrafımı çekemedikleri için bu güzel haberi sizinle paylaşmamız biraz gecikti. Ama sonunda dişlerimin güzel bir fotoğrafını çekebildik.

Üstten 4, alttan 2 dişim çıkıyor. Resme bakıldığında üstten 2 dişimin daha yolda olduğu görülebiliyor.

Bakalım babam beni saç kavurma yemeye ne zaman götürecek...

Beşiğimdeki Maceralarım

2008-07-01T15:14:00.003+03:00

Beni beşiğime bıraktıklarında hemen yaramazlık yapmaya, oraya buraya dönmeye başlıyorum. Ayağa kalkıp kendimi beşiğe geri atıyorum. Bazen de camdan dışarıyı seyreder gibi yapıp resimdeki gibi etrafa bakınıyorum.

Geçenlerde beşiğimde mışıl mışıl uyurken annem gelip resmimi çekti. Fotoğraf makinesinin sesinden rahatsız olup hemen uyandım. Güzelim uykumdan uyandırılmamın cezası olarak da uzun süre ağladım ve annemle babama eziyet ettim. Siz, siz olun, sakın uyuyan bir bebeği uyandırmayın. Benden söylemesi!

Perspektif

2008-07-01T15:10:00.003+03:00

Yakındaki nesneleri büyük, uzaktaki nesneleri küçük görürüz. Yukarıdaki resmimde, zaten büyük olan kafamı daha büyük; zaten küçük olan ayaklarımı da daha küçük görüyorsunuz.

Perspektifin ne olduğunu merak edenlere bu resmimi gösterebilirsiniz.

İlk Emeklemeler

2008-07-01T14:51:00.002+03:00

8 Haziran 2008 tarihinde, yani 10 aylık olmama bir hafta kala emeklemeye başladım. İlk emeklemem, babamın cep telefonunu merak edip ulaşmaya çalışmamla başladı.

Sonra işi biraz büyüttük. Babamın bir ilacına ulaşmaya çalışırken ilk ciddi emekleme hamlelerimi yapmış oldum.

Babam koltuk altımdan tuttuğu zaman hızlı adımlarla ilerleyebiliyorum. Tabii buna "yürümek" demek şimdilik mümkün değil.

Yorucu emekleme hareketlerinden sonra biraz oturup dinlenmek gerek.

İlk emeklememden bu yana neredeyse bir ay geçti.. Artık çok doğal bir şekilde rahatlıkla emekleyebiliyorum. Bundan sonraki hedefim ayağa kalkmak, sonra da yürümek!

Bebekler Yüksek Uçar

2008-05-24T12:43:00.002+03:00

Babam beni omzuna alıp dolaştırıyor. Kapıların altından geçerken babam eğilmek zorunda kalıyor, yoksa kafam çarpar.

Karnımdan tutularak havaya kaldırıldığımda çok mutlu oluyorum.

Annem, mavi rengin bana çok yakıştığını söylüyor.

Susadığım zamanlar su dolu biberon ağzıma tutuşturulduğunda ellerimle tutarak içebiliyorum.

Desteksiz oturamıyorum diye annem çok üzülüyordu. Ama artık oturabiliyorum.

Resimdeki oyuncaklardan biri buzdolabı süsü. Babamın omzunda gezerken kendim uzanıp aldım.

Bir Oraya Bir Buraya Dönmeler

2008-05-11T09:16:00.002+03:00

Dokuz aylık oldum.. Dile kolay.. Zaman nasıl da hızlı akıyor...

Artık kendi kendime yüzüstü ve sırtüstü dönebiliyorum. Dönerken düşmeyeyim diye beni yüksek yerlerde bırakmıyorlar. Rahatça dönüp oynayabileyim diye oturma odamızın bir köşesine battaniye serip bana oyun alanı hazırladılar.

Askılı bir kot pantolonum var. Geçen hafta onu giyip babaannemlere gittik.

Bir o tarafa, bir bu tarafa dönerken saçı başı dağıttık yine...

23 Nisan

2008-04-24T15:32:00.002+03:00

23 Nisan, çocuk bayramıymış. Peki neden "Bebekler Bayramı" yok?

Oyuncak köpeğimi kucağıma almış, ayılı yatağımda ağzımda emzikle oynuyorum.

Beni mama sandalyeme oturtup elime zürafa oyuncağımı vermişler. Yoksa yine mi yemek yedirecekler!?

Mama yedikten sonra ağzımın kenarları genellikle böyle oluyor.

Babamın kucağında oturuyorum.

Galatasaray'ın Hali

2008-03-12T21:21:00.003+02:00

Merve ablamın gönderdiği Galatasaray formasını giydik giymesine ama.. şampiyon olur muyuz acaba bu sene? Ne dersin Fatma hala?

Babam "Şampiyon oluruz tabi yav!" diyo.. oluruz dimi babacım.. ümitlendirdin şimdi beni :)

Ey blog takipçisi, sen ne düşünüyorsun bu konuda?

Gülen ve Oturan Adam

2008-03-10T20:39:00.007+02:00

Gülerken beni bugüne kadar sadece dayım fotoğraflayabiliyordu. Ama bugün annemle babam azmettiler ve ben gülerken resmimi çektiler.

Uzun bir günün ardından annemle babamı karşımda görünce işte böyle gülüp durdum.

Biri beni ellerimden tutup hafifçe çektiğinde, hemen kafamı kaldırıp oturmaya çalışıyorum. Oturmak güzel şey.. bir de koşabilsem...

Bu da taa geçen ay mama sandalyemde otururken çekilmiş bir resmim.. Annemle babam resimlerimi siteye eklemekte çok geç kalıyorlar, çook...

Şanslı Haftasonum

2008-02-03T15:20:00.000+02:00

Uzun bir aradan sonra son resimlerimle tekrar karşınızdayım.

Anneannem, en çok zaman geçirdiğim kişilerden biri olmasına rağmen sitede onunla çok fazla resmimiz yoktu. O yüzden, annemin çektiği bu resmi koyuyoruz.

Ben doğduktan sonra beni hiç görmeyen Havva halam ve Merve ablam, okulların tatil olmasını fırsat bilip beni ziyarete geldiler.

Merve ablamla babaannem arasındaki bebek benim.

Bu büyükler de bir alemler.. Üç kişilik koltuğa beş kişi sığışmaya çalışıyorlar. Sanki evde oturacak başka yer yok...

Bu hafta sonu çok ziyaretçim vardı. Nihal teyzem, Murat dayım, Beril yengem, Buket ablam ve Murat dayımın çocukları Sedat abi, Saliha abla ve Betül abla beni görmeye geldiler. Üzerimdeki askılı pantolonu Buket ablam hediye etti. Yan tarafımda duran tırtılı Havva halam verdi.

Hediyeler bu kadarla sınırlı değildi. Nihal teyzem bir oyuncak aslan; Havva halam bir oyuncak kamyonet ve pantolon-tişört takımı getirdiler.

Yılmaz Dedem

2008-01-22T20:04:00.000+02:00

Yılmaz dedem beni çok seviyor. Beni özlediğinden sık sık bize gelip beni evimizin içerisinde gezdiriyor. Bugün tam çıkacakken geri dönüp "torunumu bir daha öpeyim" deyip beni öptü, ondan sonra gitti.

Sevmek ve sevilmek... İşte dünyanın en güzel duyguları...

Gülerken ve Uyurken

2008-01-22T19:46:00.000+02:00

Dayım beni gülerken fotoğraflamayı başardı :)

Geçen gün ilk defa kucakta uyuyakaldım. Bunda dedemin beni uzunca gezdirip yormasının büyük payı vardı. Beni uyutmak için saatlerce uğraşan annem ve anneannem bu halimi görünce çok şaşırdılar.

Not: Resimde dedem aslında uyumuyor.

Hoşgeldin 2008

2008-01-05T17:06:00.001+02:00

- Ben artık 1 yaşındayım! Yüzüstü de yatabiliyorum!
- Ama nasıl olur, sen daha sadece 4,5 aylıksın??
- Şimdi 2008 yılında olduğumuza ve ben de 2007 yılında doğduğuma göre 1 yaşında sayılırım!
- Hımm.. Büyüdüğün zaman da yaşını böyle büyütmeye çalışacak mısın bakalım...

Galatasaray

2008-01-05T16:59:00.000+02:00

Galatasaray'a transfer oldum. Merve ablanın verdiği formamı da giydim hemen. Bu habere herkes çok sevindi. Hangi takımı tutacağıma büyüyünce karar verecek olsaydım, bütün akrabalarım Galatasaraylı olduğu için yine Galatasaraylı olmayı tercih ederdim herhalde...

Boyumun Ölçüsü

2007-12-23T22:46:00.000+02:00

Bayramda babam boyumun ölçüsünü aldı. 4 aylığım ve boyum tam olarak salondaki ikili koltuğun bir minderi kadar...

Boyumun ölçüsünü aldıktan sonra babam şu buz gibi soğuk espriyi yaptı: "Aldın mı bakalım boyunun ölçüsünü?"

Bayramlık Hediyelerim

2007-12-23T22:24:00.000+02:00

Bayramda bana bir sürü hediye verildi. Yukarıdaki oyuncağı Erhan dayım almıştı. Bayramda Singapur'da olacağı için geçen haftadan gelip oyuncağımı erkenden vermişti. Daha önceki yazılarda bu ninni arkadaşımdan bahsettiğimi hatırlarsınız belki... Göğsüne bastırınca çok güzel müzikler çalıyor ve beni rahatlatıyor.

Bu hediyeyi Fatma halam verdi. Üzerindeki düğmelere basınca araba kornası, kapı zili ve bebek gülmesi sesleri çıkarıyor. Alt tarafta ise seslerle uyumlu resimler var. Dişlerim çıkmaya başlayınca bu oyuncağın her tarafıyla dişlerimi kaşıyabileceğim.

Bu palyaçoyu Nihal teyzemle Remzi dedem almışlar. Bana daha önceden verdikleri bütün oyuncaklar gibi bu oyuncak da mekanik parçalardan oluşuyor. Palyaço, aşağı sarkan ip çekildiğinde kollarını ve bacaklarını oynatıyor.

Sedat amcalar da bana bu güzel kazağı almışlar. Üzerinde bir dağ resmi var. Sedat amca beni dağcı yapmak istiyor galiba... Ama önce annemle babamı ikna etmesi lazım :)

Kurban Bayramı'ndan Görüntüler

2007-12-23T22:12:00.000+02:00

Bu seneki Kurban Bayramı, ömrümün ilk Kurban Bayramı oldu. Bayramın ilk günü öğleden sonra annemin anneannesine gittik.

Bayram dolayısıyla Yılmaz dedem benimle uzunca oynama fırsatı buldu.

Bu da hem Nihal teyzemin kocası olduğu için Remzi "Eniştem", hem babam amca dediği için Remzi "Amcam", hem anne tarafımdan akrabam olduğu için Remzi "Dayım", hem de beni dedelerim kadar çok sevdiği için Remzi "Dedem" :))

Bayram sayesinde Hakkı dayımı tekrar görebildim. Ne güzel! :)

Annem ve Sol Elim

2007-12-09T18:06:00.000+02:00

En sonunda annemle birlikte güzel bir fotoğrafımız oldu.

Artık öğrenmeye başlıyorum: "Bu benim sol elim... Bu benim sol elim..." Büyüyünce solak mı olacağım acaba?

Dayımın Ziyareti

2007-12-09T17:50:00.000+02:00

Dayım bu hafta sonu beni ziyarete geldi. Gelirken de bana bir ninni arkadaşı, bir de dişlik alıp getirmiş. Dişliği henüz zamanı gelmediği için kullanamıyorum fakat ninni arkadaşımı çok sevdim. Ağladığım zaman annemle babam çalıştırarak beni sakinleştiriyorlar.

Eğitim Şart

2007-12-08T09:21:00.000+02:00

Eğitimin önemine inanan eğitimci babam, beni bu yaşta kitap okumaya alıştırırken...

Anneannemin anneme yardım etmek için geldiği günlerde, günümün büyük bir kısmını onun kucağında geçiriyorum. Eğitimci anneannem bütün gün benimle konuşarak bana ilk eğitimimi veriyor.

Sabah erkenden uyanıyorum ve kimseyi uyutmuyorum. Yalnız kalmaktan da hoşlanmıyorum. O yüzden kahvaltı yaparken babam beni kucağında tutuyor.

Babaannemin Yemekleri

2007-11-25T12:10:00.000+02:00

Geçtiğimiz Çarşamba günü babaannem, dedem ve Fatma halam bize geldiler. Gelirken boş gelmeyip bir sürü yemek getirmişler. Ama obur babam ve annem, o kadar yemeği ertesi gün bitiriverdiler. Bana kalsa bir ay idare ederdim o yemeklerle.

Bu resmim bugün çekildi. Annem beni gülerken çekmeye çalıştı ama gülüşümün bu kadarını yakalayabildi.

Vesikalık Resmim

2007-11-15T20:18:00.000+02:00

Bugün vesikalık fotoğraf çektirmek istedim. Fon olarak babamın gömleğini kullandım.

Minik Dünyam

2007-11-15T20:03:00.000+02:00

İçinde sadece annem ve babamın olduğu minicik bir dünyada yaşıyorum.

Aynadaki Selim

2007-11-10T15:53:00.000+02:00

Babamla birlikte aynaya baktık.Birbirimize ne kadar benzediğimizi bir kez daha farkettim.Ama annem duymasın belki üzülür.

Uyku Tulumum

2007-11-10T15:28:00.000+02:00

Üşüttüğüm için gaz sancılarım arttı ve annemle babamı bütün gece uyutmadım. O yüzden de annem bana bu tulumu giydirdi.

Fotoğraf Makinesi

2007-11-05T19:21:00.000+02:00

Bu resmimi annem çok beğendiği için koyduk. Resmimi babam da beğenmiş. Büyüyünce ben de beğeneceğim :)

Ben usul usul ve uslu uslu karnımı doyururken babam etrafımda ışık patlatan bir şeyle oynayıp duruyordu. Bu ışıklı şeyin ne olduğunu biraz daha incelersem anlayabileceğim sanırım...

Babam, gaz sancılarımı hafifletmek için beni evin içinde gezdiriyor. Işık patlatan şeyle ise bu sefer annem oynuyor. Annem de babam da ışığı hep benim gözüme doğru patlatıyorlar. Benden başka aydınlatılacak nesne yok mu yahu?

Babam, grip olduğu hafta boyunca bana bir metreden fazla yaklaşamamıştı. İyileşmeye başlayınca hasta olduğu günlerin acısını böyle çıkarttı.

Kirpiklerim Uzadı

2007-11-02T21:42:00.000+02:00

Son zamanlarda kirpiklerim uzayıp kaşlarıma değmeye başladı. Daha önce döküldüğünü söylediğimiz saçlarım tekrar uzamaya başladılar. Ve artık daha çok gülümsüyorum :)

Gündüz Uykusu, Emzik ve Banyo

2007-10-27T19:31:00.000+03:00

Geceleri iyi uyuyorum ama gündüz nadiren uyuyabiliyorum. Çok uyumayı ben de istiyorum ama keşke gazım bu kadar çok olmasaydı... Uykuya daldığım bir anda annem fırsatı kaçırmayıp hemen resmimi çekmiş.

Daha emziği tutamıyorum. Ağzımdan düşüp duruyor.

Artık daha tombul olduğum için annemle anneannem beni daha kolay yıkıyorlar.

Kanguru

2007-10-20T20:47:00.000+03:00

Annem, evde ikimiz kaldığımızda daha rahat iş yapmanın yollarını ararken, Özgür Amca ile Canan Yenge imdadımıza yetiştiler ve bize bir kanguru verdiler. Annem kanguruyu kullanmayı pek beceremedi ama yine de kanguru ile bir poz verdi.

Eylül Yorumları

2007-10-16T14:42:00.000+03:00

Önceki yazılardan birinde kabız olduğumu yazmıştım ama meğer kabız değilmişim. Doktor, gazım çok olduğu için öyle olduğumu söyledi.

Uzun zamandır aksattığımız yorumlar bölümünü şimdi canlandırarak, Eylül ayında ve Ekim ayının ilk yarısında bırakılan yorumları, okumamış olabileceğinizi düşünerek günyüzüne çıkartmaya çalışacağız.

Babamın eski öğrencisi, yeni meslekdaşı Serkan Kürüz abi, "Maşallah.. Ne dene bilir ki, Allah analı babalı büyütsün." şeklinde kısa fakat anlamlı bir mesaj bırakmış.

Babamın eski, fakat eskimeyen arkadaşı Ayla Düzen abla, "Merhaba Selimcik, hoşgeldin! O kadar tatlısın ki! Hayran hayran baktım resimlerine. Anne ve baban dünyanın en mutlu insanlarıdır bence sen geldin diye... Sen her ânını yazmaya devam et lütfen, kesinlikle takip edeceğim." demiş. Ben de "Hoşbulduk" deyip teşekkür ediyorum.

Babamın İstanbul'daki arkadaşı Mustafa Yavuz amca, oğlu Ahmet Erdem abinin dilinden şunları yazmış: "Sevgili kardeşim Selim, Ben Ahmet Erdem. Babamla baban arkadaşlar. Babamın dediğine göre -O da babasından, yani dedemden öğrenmiş- baba dostlarının dostluklarını evlatlar da sürdürmeliymiş. Ben de bu yüzden seninle tanışmak istedim. Fotoğraflarını uzun uzun inceledim ve seni çok sevdim. İyi anlaşabileceğimizi biliyorum, zira babam da babanı çok seviyor. İlk birkaç ay sarılık, gaz sancıları, uyku düzensizliği derken geçip gidiyor ve altı aydan sonra bir hastalık olmazsa aşılar haricinde doktora uğramıyorsun bile. Ne güzel, kardeş kardeş birlikte büyüyeceğiz! Bu arada abim Yunus Kutlu'nun da heyecanını paylaşıyorum çünkü ilkokula başladı. Velhasıl, iyi ki geldin Selim! Not: Babam da seni kokluyormuş, çünkü bebekler öpülmez, yalnızca koklanırmış." Ahmet Erdem ve Yunus Kutlu abileri çok merak ettim. Büyüyünce kendileriyle mutlaka tanışmam lazım. Bebekliğimizde yaşadığımız gaz problemlerini erkek erkeğe oturup yâd etsek ne iyi olur... Yalnız şu öpmeyip koklama olayını birilerinin annemle babama detaylı bir şekilde anlatması gerekiyor. Öpülmek hoşuma gidiyor ama hasta olmam inşallah.

Sedat amca, biraz gecikmeli de olsa arayı hızlıca kapatıp iki tane mesaj yazmış: "Merhaba Selim bebek, dünyaya gelmen herkesi çok mutlu etti. Öncelikli olarak beni ve Aylin Teyzeni. Mustafa Emir de çok sevindi. Hayatımıza şimdiden bir renk getirdin, güzel anne ve güzel babana layık hayırlı bir evlat ol. Seni seviyoruz Selim. Sedat Amcan." Kabızlık problemim üzerine de şunları yazmış: "Bu gibi kabız durumları için, doktora danışılarak (hangi aydan itibaren kullanılabilir onu hatırlamadığımdan diyorum) Kansuk kabızlığı önleyici fitil kullanınız. Anında çözer meseleyi. Çünkü bazen zeytinyağı da fayda etmiyor." Annemle babam zeytinyağının da fayda etmediğini gördükten sonra beni doktora götürdüler ve doktor kabız değil, Gazman olduğumu söyledi. Gaz için üretilmiş bir fitil olduğunu bilmiyordum. Annemle babam, çok zor durumda kaldığım zamanlarda bu gaz fitilini kullanıyorlar. Bu arada, Sedat amcanın ismi, mesajında "Babam" şeklinde görünmüş. Mustafa Emir abinin günlüğüne yazarken isminin bu şekilde görünmesini istemiş galiba... Ama benim günlüğüme yazarken karışıklık olmaması için mesaj yazmadan önce ismini tekrar değiştirmesi gerekecek.

Fatma Halam, günlüğüme en çok yorum yazan kişi ünvanını taşıyor. Geçen ayki mesajında, "Bir kaç gündür görmedik seni. Fotoğraflarını görmek iyi geldi. Çok tatlı olmuşsun. Allah nazardan korusun. Bir aylık oldun. Büyüdün artık. Anneannenin anlattıklarını ne güzel dinliyorsun... Hafta sonu gelip göreceğiz seni. Sevgiler." demiş. Gerçekten de o hafta sonu gelip gördüler beni :). Fatma halam, günlüğümde bayramlık resmimi görünce, "Senin de bayramın kutlu olsun. Bu ilk bayramındı. Gazından dolayı biraz sıkıntın vardı. İnşallah bundan sonraki bayramların daha huzurlu geçer. Sana sağlık ve mutluluk içinde geçecek, tüm sevdiklerinle birlikte olduğun nice bayramlar diliyorum. Sevgiler." demiş. Teşekkür ederim halacığım. Ben de seni seviyorum.

Bu mesajda resim yok ama siz yeni resimlerim için günlüğümü izlemeye devam edin.

Selamlar.

Ava Giden Avlanır

2007-10-14T16:33:00.001+03:00

Babam, bağırsaklarımı rahatlatmak için elinin sıcaklığını kullanmaya çalışıyor. Aklı sıra beni uyutmaya çalışıyor. Ama atalarımız boşuna dememişler, "Ava giden avlanır" diye... Ben uyumadım ama babam uyudu. Erhan Dayım da bu pozu kaçırmamış.

Kadir İnanır

2007-10-14T15:56:00.000+03:00

Babam, Kadir İnanır'ın benim gibi bakıp bakamayacağını merak ediyormuş. Bense şaşıyorum: Babam, benim gibi karizmatik bir insanı, adını sanını duymadığım insanlarla karşılaştırmaya nasıl cüret edebiliyor acaba?

Bayramınız Kutlu Olsun

2007-10-14T15:53:00.001+03:00

Bu seneki Ramazan Bayramı, yaşadığım ilk bayram oldu. Yukarıdaki resimde beni bayramlıklarımla görüyorsunuz. Bayramınız kutlu olsun!

Kırkıncı Günüm

2007-09-25T20:35:00.000+03:00

Dile kolay, ben doğalı tam kırk gün oldu...

Yılmaz dedem ve babam cep telefonlarına benim resimlerimi koymuşlar.

Geçende Abdürrahim dedemlere gittik. Bu resim evde, yola çıkmak üzereyken çekildi.

Dedemlere giderken beni bu şekilde paketlediler. Battaniye o kadar sıcak tutuyordu ki terden sırılsıklam oldum.

Dedem, babaannem ve Fatma Halam etrafımda toplanmışlar, konuşmayacağımı bile bile beni konuşturmaya çalışıyorlar.

Annemin annesinin annesine nasıl hitap etmem gerekir? Büyük büyük ninem desem olur mu acaba? Yoksa sadece büyük ninem desem yeter mi?

Bu resim, bugün çekildi. Keyif aldığım bir banyo sonrasında huzur içinde uyurken...

Saçlarım Dökülüyor

2007-09-21T19:06:00.001+03:00

Saçlarım dökülünce Yılmaz dedeme benzedim.

Kabız Oldum

2007-09-21T19:02:00.001+03:00

Biberonla mama almaya başladığımdan beri kabızlık problemim başladı.

İlk kabızlık problemimi iki gün önce yaşadım.

Annem münasip bir yerime zeytinyağı sürünce kabızlığım geçti. Yukarıdaki resimlerin hepsi kabızlıktan sonraki rahatlamamda çekildi.

Hayda Bre Pehlivan

2007-09-16T22:59:00.001+03:00

İki yiğit çıktı meydane
İkisi de birbirinden merdane
Hayda bre pehlivaaaan, pehlivan!
Altta kaldım diye yerinme
Üste çıktım diye sevinme
Çayır yumuşak diye
Çayıra güvenme.

Daha bir aylıkken babasıyla güreş tutup babasının sırtını yere getiren pehlivan kimdir diye sorarlarsa, bilin ki o pehlivan benim! Kanıtı da yukarıdaki resimde.

Bir ayımı doldurduğum için doktor biberon kullanmama izin verdi. Beni artık babam da besleyebiliyor. Siz benim pehlivanlığımı bundan sonra görün bakalım...

İlk Ayımı Doldurdum

2007-09-13T18:48:00.001+03:00

Neredeyse bir haftadır hiç yazı yazmıyorduk. Bu geçtiğimiz haftada başımdan çok fazla şey geçmedi. Yalnız Cumartesi günkü mevlidim önemli ve büyük bir organizasyondu. Fakat ne yazık ki o gün herkesin meşguliyeti fazla olduğundan resmimi çekmeye kimse fırsat bulamamış. Mevlidimde misafirlere göbete ikram edilmiş. Ben henüz göbete yiyemediğim için nasıl bir tadı olduğunu bilmiyorum. Büyüdüğümde babaannem yaparsa beğenip beğenmediğimi ancak o zaman yazabilirim.

Annem yukarıdaki resmimi ben uyurken çekmiş. Uykumdayken ellerimi hareket ettiriyormuşum.

Dün akşam çok huysuzlaştığımda beni sakinleştirmek için annem beni bu ana kucağına koydu. İşe de yaradı... Sonra babam beni bebek arabasına bindirip evin içinde gezdirdi. Çok hoşuma gitti.

Bu da son resmim. Az önce çekildi. Banyo yaptıktan sonra bembeyaz olmuş hâlimde anneannemi dinliyorum. Sizce büyümüş müyüm?

Üç Hafta Yaşındayım

2007-09-07T20:25:00.000+03:00

Uzun bir aradan sonra tekrar yazıyorum. Bu kadar beklememin sebebi, elimde yeteri kadar malzeme olmamasıydı. Babam artık hergün resmimi çekmiyor ne yazık ki...

Yukarıdaki resim iki gün öncesinden... Babaannem ve Fatma Halam bizi ziyarete geldiler. Anneannem gibi onlar da benimle uzun uzun konuştular. Yine anlamadım ama benimle konuşulması hoşuma gidiyor. Konuşmak güzeldir ama dinlemek daha da güzel...

Artık babamın kucağındayken babamı gözlerimle takip edebiliyorum. Gerekirse kafamı bile çevirebiliyorum. Yani boyun kaslarım güçlendi... Sağa bakarak yatırıldıktan sonra kafamı sola çevirebiliyorum.

"Peki ama yukarıdaki resmin bununla ne alakası var?" dediğinizi duyar gibiyim. Bir alakası yok. Babamın dediğine göre bu resmin konmasının sebebi, yazıları okumayıp sadece resimlere bakan izleyici kitlesinin dikkatini yazılara çekmekmiş. Uzaktan uzağa kurulabilecek bir alaka da şu şekildeymiş: Bu biber dolmalarını annem yiyor, dolayısıyla ben de onun vasıtasıyla yemiş gibi oluyorum.

Babam da bir âlem... Boyun kaslarımın geliştiğine dair resimleri çekemeyince evde ne bulsa çekmiş. Şeftali ve mercimek çorbası fotoğrafları bile vardı da onları koymadık artık...

Bugün bana yine banyo yaptırdılar. Hiç ağlamadım. Yani banyodan hoşlanıyorum.

Bir sonraki banyomu sabırsızlıkla bekliyorum.

Anneannemle Muhabetimiz

2007-09-04T08:56:00.000+03:00

Dün gece anneannem bana bir sürü şey anlattı. Dikkatlice dinledim. Hiçbir şey anlamadım ama anneannemin sesindeki bütün tınıları hafızama kaydettim.

Ağustos Yorumları

2007-09-02T10:34:00.000+03:00

Günlüğümün yayınlandığı bu sayfa, her geçen gün popülaritesini arttırıyor. Bugün itibariyle Google'da "Selim Doğan" şeklinde arama yapıldığında günlüğüm üçüncü sırada çıkıyor.

Ağustos ayını bitirdiğimize göre, günlüğün sayfaları arasında sıkışıp kalan yorumlar için özel bir sayfa açabiliriz. Böylece sadece babamın okuyabildiği yorumları herkesin okumasını sağlayabiliriz.

İlk yorumu, bu sitenin varlığından ilk haberdar olan kişi ünvanını kazanan Şükrü Amca yazmış:

Hoşgeldin Selim bebek :) Babanın bir arkadaşı olarak senin dünyaya gelmene çok sevindim. Sana şimdi biz bebek diyoruz ama bu yazıları okumaya başladığında büyümüş olacaksın inşallah. Hadi bakalım, hayat serüvenini takibe aldım...

Bir sonraki yorumu ise Fatma Halam, babaannem ve dedem yapmış:

Merhaba Selim, seni büyük bir merakla bekliyorduk. Sonra doğdun ve hayatımıza neşe getirdin. Bir gün görmezsek özlüyoruz seni. Büyümeni de sabırsızlıkla bekliyoruz. Hoşgeldin hayatımıza, dünyamıza. Seni çok seviyoruz. Halan Fatma, Babaannen ve Deden.

İtalya'daki Murat Amcam, Hilal Yengem ve Ayza Ablam ise Ağustos ayının son yorumunu yazmışlar:

Merhaba Selim, aramıza hoş geldin. Sana bu yazıyı çok uzaklardan yazıyorum, Akdeniz'in ötesinden, İtalya'dan. Sen büyüdüğün zaman mesafeler çok kısalmış olacak ama bize şimdi uzak geliyor. Anne ve babana çok benziyorsun. Seni henüz görmek nasip olmadı ama şimdiden çok sevdim ve "İşte yeğen böyle olur" dedim. Sevgili Selim, ismin çok güzel ve anlamlı. Adınla büyü ve kocaman adam ol. Seni sevgiyle öpüyor, anne ve babana tebriklerimi iletiyorum. Hoşça kal ve mışıl mışıl uyu ki hemen büyüyesin. Cici Amcan Murat.

Meyhaba Selim, ben minik kelebek Ayza. Ayamıza hoş deldin. Biz seninle kuzen oluyoyuz. Bu demek oluyoy ki babannemizde buluştuğumuz zaman evin altını üstüne getiyebiliyiz. Ben senden yaklaşık 9 ay büyük biy bebekim. Sana tavsiyem, anneni hiç üzme; çünkü o biy melek. Kendine iyi bak. Seni seviyoyuz.

Ayza abla okuma yazmayı öğrendiğine göre, belki ben de 9 ay sonra okuma yazma öğrenebilirim. :))

Günlüğümü takip eden diğer dostlarımın da yorumlarını bekliyorum.

Başıma Gelenler

2007-09-02T10:22:00.001+03:00

Benim başıma gelenler, pişmiş tavuğun başına gelmemiştir.

Dün ağzımdaki pamukçuklar için ağzıma Mikostatin isimli bir ilaç sürdüler. Tadını hiç beğenmediğim bu ilacı bana neden günde iki defa veriyorlar ki?

Bu sabah güzel güzel uyurken annem beni uyandırdı. Meğer karnım acıkmışmış... Karnımın acıktığına ben kendim karar veremez miyim yahu? Üstüne üstlük, babam yukarıdaki video'yu oluşturan resimleri çekerken fotoğraf makinesini yanlış odaklamış. Yerdeki kilim net çıkmış ama esas obje olan benim yüzüm bulanık çıkmış.

Herşeye rağmen hayata neşeyle bakabiliyorum. :)

İkinci Banyom

2007-09-02T10:12:00.000+03:00

Nihal teyzem ve babaannem ne zaman gelse bana banyo yaptırma telaşına düşüyorlar. Dün de böyle bir gündü ve beni uykumdan uyandırıp ikinci banyomu yaptırdılar.

Bu seferki banyodan oldukça hoşlandım. Bir sonraki banyom bakalım ne zaman olacak?

Dedemlerin Ziyareti

2007-08-30T19:38:00.001+03:00

Babamın kucağında uyukluyorum.

Gecenin dört buçuğunda kendim uyumadığım gibi annemi, babamı ve anneannemi de uyutmuyorum.

Dedem işten erken gelince beni görmeye gelmiş. Doğduğum ilk günlerden bu yana beni görmemişti.

Dedemlerin ziyaretinin sabahında uyku mahmurluğunu üzerimden atmaya çalışırken.

Sedat Amcalar'ın Ziyareti

2007-08-30T19:26:00.000+03:00

27 Ağustos'ta Sedat Amcalar bizi ziyarete geldiler.

Mustafa Emir Abi kocaman olmuş. Onun gibi olmak için kırk fırın ekmek yemem ya da 10 ay daha beklemem gerek.

Mustafa Emir Abi'nin iki altta iki üstte dört dişi çıkmış. Yürüteciyle her tarafı geziyor.

Sedat Amca beni yüzükoyun yatırıp gazımı çıkartmaya çalışıyor. Daha önce kimse gazımı bu şekilde çıkartmaya çalışmamıştı.

Amaniiin! Çok masum bakmışım burda...

İlk Banyom

2007-08-30T12:29:00.000+03:00

Göbeğim düşer düşmez evde bana banyo yaptırmak için bir telaş başladı.

Ben ise az sonra başıma geleceklerden habersiz sessiz sedasız yatıyorum.

... Banyo yaparken çıplak olduğum için, ileride aleyhime kullanılmasın diye babam resmimi çekmeyi uygun görmemiş. Ama banyo yaparken biraz ağlamışım.

Banyodan hoşlandım mı acaba? Henüz bilemiyorum... Başlarda değişik geldi ama sonlara doğru alışıp hoşlandım sanırım. Bu sorunun cevabı bir sonraki banyomda netleşecek.

Banyodan sonra Nihal teyzem vücuduma bir krem sürüyor.

Beni kuruladıkları havlu üzerinde üstümü giydirmişler. Banyodan sonra yüzüm beyazlaşmış.

Babamın dizleri üzerinde huzur içerisinde uykuya dalmışım.

Göbeğim Düştü

2007-08-30T00:32:00.001+03:00

Onuncu günümde göbeğim düştü! Doğduğum günden beri bir mandalla tutturulmuş olan göbek kordonu parçam benden ayrıldı.

Mandaldaki göbek kordonu parçasının sanatsal bir görünümü olmadığı için babam bu gönderiye onun yerine benim resmimi koymuş.

Nüfus Kâğıdım Çıkartılıyor

2007-08-30T00:23:00.000+03:00

İsmim konulduktan bir gün sonra babam gidip nüfus kâğıdımı çıkarttırmış. Ben de artık Türkiye Cumhuriyeti'nin resmen bir ferdiyim. T.C. Kimlik Numaram bile var.

Yukarıdaki resimde babam güzel bir kompozisyon oluşturup makro çalışması yapmış. Tuttuğum parmak, anneciğimin işaret parmağı.

Abidin Dino mutluluğun resmini yapmış. Babam ise sevginin fotoğrafını çekmiş.

Adım Konuluyor

2007-08-30T00:10:00.000+03:00

Bu gönderideki resimler 23 Ağustos'a ait.

Bugüne kadar annemle babam ismime karar verememişler. Ancak bugün ismimin Selim olmasına karar verip ismimi koymuşlar. İsim için bu kadar düşündüklerine göre, bana koydukları isim çok güzel bir isim olsa gerek...

Anneannem gazımı çıkarmaya çalışıyor.

İsmim belli olduğuna göre artık huzur içerisinde uyuyabilirim...

Beş ve Altı Günlükken

2007-08-29T23:54:00.000+03:00

21 Ağustos'ta Sedat amcanın verdiği beşikte uyurken.

22 Ağustos'ta babam beni kucağına alıp evimizin koridorunda gezdirirken.

Evimize Gelişimiz: 20 Ağustos 2007

2007-08-29T23:44:00.001+03:00

Sonunda hastaneden taburcu olup güzel evimize gelebildik. Arabanın sallamasıyla yolda uyumuşum. Beni uyur halde getirip yatağa yatırmışlar. Üzerime, köpek resimli battaniyemi örtmüşler.

Anneme, babama ve evime kavuştum.. ne güzel!

Anneme Kavuştuğum Gün

2007-08-29T23:27:00.000+03:00

Daha önceleri annem dördüncü kata çıkıp emzirme odasında beni emziriyormuş. Üçüncü gün, yani 19 Ağustos'ta annemin odasına gitmeme izin vermişler. Babam da bu fırsatı kaçırmayıp resmimi çekmiş.

Doğum Saatim

2007-08-29T23:12:00.000+03:00

Ben doğunca beni yenidoğan servisine çıkarmışlar. Babam, anneannem, babaannem peşimden koşturmuşlar ama beni götüren hemşireye yetişememişler. Sonra aşağı inmişler. O sırada babamın aklına saatine bakmak gelmiş. Saat 11'i çeyrek geçiyormuş. Merdivenlerden yukarı çıkıp aşağı inme süresini çıkartınca benim doğum saatimin 11:11 olduğu kanaatine varmış. Bu saat doğru mudur bilmem ama kimsenin yanlış olduğunu iddia edebileceğini sanmıyorum.. İki tane 11'in yanyana geldiği saatte doğmuş olmak güzel bir şey.

Yukarıdaki resmim ise 17 Ağustos'ta, yani ben doğduktan bir gün sonra çekilmiş. Hâlâ yenidoğan servisindeyim. Annem henüz beni görmemiş.

Doğum Günüm: 16 Ağustos 2007

2007-08-28T22:21:00.000+03:00

Havva halam, babaannem ve anneannem doğum odasının dışında benim doğmamı bekliyorlar.

Fatma halam ve kuzenim Merve abla da bekliyorlar. Bu iki fotoğrafı çeken babam da oradaymış. Dedem, Nihal teyzem ve Remzi eniştem de oradalarmış ama babam onların fotoğraflarını çekmeyi unutmuş.

Ben doğunca hemşireler beni hastanenin dördüncü katındaki yenidoğan servisine götürmüşler. Servisin penceresinden ilk resmimi babam bu şekilde çekmiş.

Doğum Hazırlıkları

2007-08-28T21:53:00.000+03:00

Ben doğmadan önce benim için bir sürü hazırlık yapılmış.

Bu yastığı benim için Fatma Halam işlemiş. Yastığın amacı, ben doğdum diye getirilen altınların iğnelenmesiymiş. Ama bu kadar güzel bir yastığı kimse iğnelerle delip görünümünü bozmak istemiyor.

Elbise dolabımda 6 aylık olana kadar giyeceğim elbiseler hazır durumda.

Büyüdüğümde oynayacağım oyuncaklar hep bir arada poz vermişler.

Yatağımda Ay üzerinde uyuyan bir ayı resmi var.

Müstakbel oyuncaklarım halka olmuşlar, beni bekliyorlar.

Ben Doğmadan Önce Annem

2007-08-28T21:15:00.001+03:00

Günlük Hakkında

2007-08-28T21:01:00.000+03:00

Günlüğüme hoşgeldiniz!

Ben henüz küçük bir bebek olduğum için, okuma yazma öğrenip İnternet kullanmayı öğreninceye kadar günlüğümü annem ve babam benim dilimden yazacaklar. Resimlerimi ve başımdan geçenleri bu siteden takip edebilirsiniz.

Hoşçakalın.